Het is nog eens van je dat: binnen dit en een goeie maand – zo gok ik momenteel – laat Tempus Cucumis een nieuw album op de nietsvermoedende wereld los. Zoals gebruikelijk mikken we alweer op werelddominatie, dat spreekt! Titel van het 44 minuten durende instrumentale kleinood: Half Life
Persoonlijke perikelen weerhielden me er de afgelopen drie jaren jammer genoeg van me voor langere tijdsperioden op het muziek schrijven te concentreren. Een te vol hoofd, een te broos hart en te veel zorgen bleken eerder nefast voor de compositorische feestvreugde. Gelukkig, in deze, blijft niets ooit eeuwig bestaan. Het begin van 2026 voelde anders, voelde klaar om eindelijk de noodzakelijke dingen van me af te schrijven, en zo geschiedde.
Het werd niet enkel verwerking, daar hebben we per slot van rekening een psycholoog en pillen voor, maar eveneens kijken naar de toekomst. Wat dat betreft mocht 2026 er ook best wezen, ook al liep, uiteraard, niet alles meteen zoals gehoopt of zelfs maar gesmeerd. Het leverde mooie momenten en minder mooie momenten op, dingen die ik voor geen geld ter wereld zou willen missen hebben en andere die ik gehoopt had nooit mee te hoeven maken; u weet het vast, hoe gaan zo’n dingen… maar sowieso veel inspiratie tot schrijven. Het resultaat mag er, al zeg ik zelf, best wezen.
De nummers zijn opgenomen – cameo van de dochter van yours truly incluis – de eerste mix gemaakt, fine-tunen en er nog een keer of zevenhonderd door gaan en we kunnen van een afgewerkt product spreken. Bijzonder spannend en heerlijk de noten op papier in auditieve vorm tot leven te horen komen. Ik houd u, uiteraard, van verder ontwikkelingen op de hoogte!
Wat de toekomst brengt is zoals steeds hoogst onzeker, hoop en verdriet, vreugde en extatische momenten, diepe dalen en hoge pieken, het hoort er, zoals men al wel eens pleegt te zeggen, bij. De soundtrack ervoor is alvast geschreven.
Geef een reactie