Kajaks en beats

61608034_302583540623596_2264378424275501056_nDe hitte doet de lucht boven het water dansen. Er vliegen libellen over de felblauwe kajaks waarin we op de rivier drijven. Het kabbelt. Allerhande ongetemd pluimvee fluit schrille noten de lucht in, eerder futiel proberen wegjagen dan verleiden vermoed ik; idyllisch pastoraal. In mijn hoofd wordt – vooraleer ik het goed en wel door heb – jachtig door zacht ruisen vervangen. We glijden door een zwerm muggen, ze steken niet. Een glas rode wijn bevordert enkel het peddelen. Ik dobber. Al wat leeft en kruipt en vliegt en ademt helpt actief mee mijn zen optimaal te houden.

Het gedreun doet met een scherpe ruk naar rechts mijn nek in een kramp schieten.

Op de oever, aan de overkant, blijkt zich een draaitafel en een 10.000Watt geluidsinstallatie verscholen te hebben. Ze springt met pompende bassen tevoorschijn en dwingt elk ander geluid te stoppen. Ruw wordt de zopas nog ontspannende zen richting uitgang gedwongen, vertrappeld en zwaar bloedend voor dood in een hoekje achtergelaten.

Een impromptu rave-party. Cool.

Veel meer nog dan de hoe’s en de what the F’s die spontaan in mijn verschrikte brein opdoemen is het allesoverheersende gevoel er een van waarom? Waarom dient deze aanslag op alles wat enigszins redelijk is net hier plaats te vinden? In clubs, geen probleem. Op een met xtc gepimpte weide ergens plompverloren in de kempen, gaan. Thuis, alwaar alleen de (on)fortuinlijke grondbezitter er al dan niet last van heeft, fijn. Maar hier? Ten midden van wat met nog enige geloofwaardigheid kan doorgaan voor natuur? En waarom moet iedereen deze ongetwijfeld erg getalenteerde lokale Dj’s strapatsen per se ondergaan? Ik heb er alleszins niet voor betaald noch om gevraagd.

1Het hoort erbij werd me ooit verteld toen ik me hetzelfde afvroeg zowat een jaar of twee geleden toen dezelfde pompende bassen een hele vertrekhal in Zaventem mochten bevuilen. De mensen vinden dat fijn. Echt? Welke mensen? Wie wordt er nu in hemelsnaam graag – en dan nog eens geheel onvoorbereid – met veel te lage herhaalde Hertzen neergeknuppeld? Steeds met dezelfde hersendodende beats. Steeds met hetzelfde schriele keyboard-deuntje. Wanneer werd dit de soundtrack der mensheid?

Het valt op omdat het steeds met hetzelfde geluid is dat men de nietsvermoedende passant overvalt. Nooit met een streepje swing of metal of jazz of punk of crooner of rock of klassiek of … eender wat eigenlijk. Neen, steeds maar weer met hetzelfde holle bonken. Omdat bassen nu eenmaal ver drijven zeker? Maximum impact? Dat en de steeds dwingendere noodzaak van het dansende individu om de publieke ruimte aan het immer uitdijende eigen ego bloot te stellen. Het ik als middelpuntvliedend centrum van een zich steeds sneller en verder verwijderende wereld bevolkt met de rest. Onder de schielijke misvatting te pretenderen te willen verbinden. Beats verdragen geen nuance. Ze zijn geen vraag: wilt u dansen? Maar een bevel: Dans! Al wie vragen stelt wordt onder opgedrongen feestvreugde bedolven.

De stroming spoelt de kajaks richting aanmeerplaats. Na een bocht of drie is het pompen amper nog te horen wordt me gezegd. Mijn hoofd blijft tegen 160 beats per minuut bonken. Met om codeïne smekende puppy-oogjes likt Zen verdwaasd zijn wonden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: