Ik zie, graag: immer de schaduw en de nimf - bos en bed en grind en rauw - ondanks de schaduw die ik werp
bekentenis
towards nowhere
I tell myself: “be patient, try and calm the fuck down"
En dan…
De wereld is wat de wereld is en draait, ongewild, omdat het een grote steen is, rond een grotere, ietwat warmere (niet letterlijke) steen.
