Het lesloze dorsten

Van geel tot rood
en blauw met stippen
strekken eindeloze velden
zicht uit:

          ’t is dringen en duwen

voor ’t voortschrijdend stuwen
en eindeloze vluchten van
roepend geluid;
en,

rasters onttrekken.
’t Is zichtbaar, ontastbaar
daar,
ja
waar kleuren ontspringen
als rivieren door haar.

Niet: dorstloos lessen
          maar
lesloos dorsten.

          Zouden

in mijn hand verwelken
als ik bloemen met je pluk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: